تبلیغات
سفر تندرستی من؛ سبک زندگی بهتر و پایدار - اسکارلت مال کدوم دهه بود؟ شصت؟؟؟؟
سفر تندرستی من؛ سبک زندگی بهتر و پایدار

اسکارلت مال کدوم دهه بود؟ شصت؟؟؟؟

چهارشنبه 13 اردیبهشت 1396

نویسنده: بهسا |

     پست رمزدار قبلی طولانی شده بود! بخشی از آن را جداکردم و در قالب پست جدید آوردم:

 در پست قبلی گفتم از اسکارلت دهه شصت می گویم: راستش مختصر و مفید بگویم اصلا! دوستش نداشتم و کاملا با تصورم فرق می کرد و خب هرچه هم درموردش گوگل کرده بودم قبل از اجرا ننوشته بودند که خواندن مونولوگ هایی توسط افشاریان است در بین کنسرت رام! فکر می کردم وجهه تاتری اش بیشتر باشد تا موسیقی اش!
که ایکاش موسیقی اش اقلا با سلیقه من جور بود که حتی یک ذره هم نبود نه صدای کلفت و بی احساس رام را دوست داشتم نه این سبک موسیقی راک را! 

زمان موسیقی منتظر بودم تمام شود و به افشاریان برسد... افشاریان که می خواند دیگر بدتر! به جز چند جمله نغز و گاها زیبا، متن سراسر پر بود از پوچ گرایی و غم و حسرت و در ستایش سیگار! و البته حوصله سر بر!
واقعا اگر خانواده نبودند که خب برادرک قسمت راک ماجرا را دوست داشت دلم می خواست وسط اجرا از سالن بیرون بروم تا اقلا از هوای بهار و سکوت شب لذت ببرم. خاطره روزهای بی باران انتظارم را خیلی بالاتر برده بود!

نمی دانم... شاید هم اگر عید نبود(که اصلا انتخاب خوب و مفرحی برای عید نبود) و یا حال احوال این روزها و آن روزهایم بهتر بود(در پست نوروز به آن اشاره کردم) می توانستم راحت تر تحمل کنم و یا لذت ببرم!!
خیلی سعی کردم تمرکز کنم و با گوش دل گوش کنم و لذت ببرم خصوصا زمان خوانش افشاریان ولی نشد که نشد! دروغ نگویم شاید یک آهنگ رام را کم و بیش دوست داشتم.
بخش هایی از کلیپ هایی هم که روی اجراها پخش می شد روی پرده جالب بودند! همین!
رسما با خودم گفتم حیف 180 تومن پول بی زبان!!!
 البته من اصلا رام و نوع خواندنش را نمی شناختم و تنها با شناختم از افشاریان در خریدن بلیط معطل نکردم!
خلاصه که اصلا شب قشنگی را برای من حداقل! و در ایام نوروز رقم نزد! گویا بار دلم را سنگین تر کرد و برگرداندم، خداروشکر که قدم زدن بعدش با خواهر و برادرم بود که حالم را آرام کند.

 لازمه بگم شاید اگر کسی این سبک موسیقی و خواننده را دوست داشته باشد و یا اجراهای ابزورب را، بسیار هم لذت ببرد و دوست داشته باشد، اینکه من دوست نداشتم دلیل بد بودنش نیست... فقط سلیقه شخصی من است.

نظرات() 
بودا
سه شنبه 19 اردیبهشت 1396 10:46 ق.ظ
من هم فکر میکنم هنر بطور اعم و موسیقی بطور اخص کاملا سلیقه ای هست
پس اینکه شما از سبک خاصی خوشتون نیاد کاملا طبیعیه
حتی نگران پولش هم نباشین
در عوض یه تجربه جالب و جدید بدست آوردین
چه چیزی با این قابل مقایسه هست ؟
من همیشه عاشق تجربه ی چیزای جدیدم
مثلا یه بار رفتم رستوران ژاپنی و یک سوم حقوق ماهم رو برای امتحان سوشی خرج کردم
پستش رو یادتون هست ؟
خیلی هم از بابت این اخلاقم مشعوفم
پاسخ بهسا : آره خوبی موسیقی اینه که برای همه سلیقه ها به قدر کافی هست
نگران پولش نیستم قطعا، خصوصا همونطوری که گفتید تجربه هست فقط خواستم اینطوری توضیح بدم که اگر می دونستم باسلیقه ام جور نیست نمی خریدمش
کارخوبی می کنید و واقعا یکسری چیزها رو باید اقلا یک بار تجربه کرد البته به شرطی که تجربه منفی و زیان آوری نباشه.
سوشی خوردن خیلی شجاعت میخواد! نمی دونم روزی امتحانش می کنم یانه باهمه اینکه فن غذاهای دریایی هستم از تصور ماهی خام !!!حالم دگرگون میشه
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

← آخرین پستها

← نویسندگان

← آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :